De zanger, de danser, de muzikant, de beeldend kunstenaar, schrijver of acteur. Allemaal hebben ze op hun eigen wijze hun publiek. Hun hooggeacht publiek. Het publiek ziet, luistert, proeft, voelt en het publiek waardeert. Het publiek neemt waar wat echt is.

Wat echt is, is geloofwaardig. Dat komt ‘binnen’ bij het publiek. Daar kan het publiek van genieten. Dan kan het zich ‘verliezen’, ‘opgaan’ in de voorstelling, de muziek, het boek, of de film. Dat is waar het publiek voor komt.

Als artiest wil je geloofwaardig zijn, wil je echt zijn. Dit lijkt zo eenvoudig. Je moet allereerst jezelf zijn. Maar als dit een doel is, als je hiernaar streeft, dan juist kun je het verliezen.
Zoek je krampachtig naar jezelf, dan wordt het steeds moeilijker om het te vinden. Dan ontbreekt het gevoel. Dan komt het niet ‘binnen’ bij het publiek.

Echtheid en eigenheid blijken dan vluchtig en moeilijk te grijpen. En vooral niet te begrijpen. In je zoektocht hiernaar lijk je er juist steeds verder van te vervreemden. Dan wordt het steeds moeilijker om vol zelfvertrouwen te acteren op het podium dat jou zo dierbaar is.

In de haptotherapeutische begeleiding van de artiest (her) ontdek je de weg naar jezelf.
Het helpt je om beter in je vel te zitten. Dat je jezelf durft te tonen, je kwetsbaar op kunt stellen, dat je om kunt gaan met de spanningen en de prestaties die gevraagd worden. Je wordt gevoelsmatig bewust van jezelf en je omgeving.

Je durft jezelf te laten zien op het podium dat jou dierbaar is. Dat is goed voor jou. En je ervaart aan je publiek, hoezeer ze dit waardeert. Je krijgt de bevestiging van je publiek dat je mag zijn wie je bent. Daar heb je zelf zorg voor gedragen, door te zijn wat je bent. En dat is nou precies ook datgene wat jouw publiek ook voor zichzelf wenst. Wellicht zonder dit bewust te beseffen.

Dat is echt, dat komt binnen. Bij jouw publiek. Bij iedereen.

Nieuws